maandag 5 december 2016

Sint


De allerleukste Sinterklaas intocht beleefde ik jaren
geleden toen ik nog in Kattendijke woonde, een klein 
Dorpje in Zeeland aan de Oosterschelde.
De Sint zou aankomen met een boot aan de dijk, dus 
daar liep ik heen met de kinderen, op een winderige dag
Op de lege dijk stond een klein, ietwat mottig hoempapa
orkestje al Sinterklaasliedjes te spelen, de jasjes 
flapperend in de wind, ook stond er iemand met een
onrustig paardje voor de Sint klaar..
Er waren een handjevol dorpelingen die naar de 
horizon wezen, als je goed keek zag je over het water
 een piepklein bootje aankomen, wiebelend en wel,
 met daarop Sinterklaas, een Piet en de stuurman.
Oh dit tafereel was voor mij al voldoende om 
in een soort van zenuwachtig gegeiechel
als dat maar goed gaat allemaal...
Toen de Sint aan land kwam werd er een plankje 
uitgelegd (ohoh) en Sint en Piet glibberden het natte
 gras van de van de dijk op, naar boven, waar het
paardje stond te wachten, wat helemaal geen zin had
in de Sint, want wat ze ook probeerden hij kon
er niet op komen (oh, ik moest zo lachen, ik ben maar 
ergens achter aan gaan staan)
Uiteindelijk werd er besloten dat de Sint naast het 
paardje richting het dorp moest lopen, met het ene Pietje
en de dorpelingen, achter het orkestje wat monter door 
bleef spelen, aah zie je het voor je, dat groepje
op de lege winderige dijk, het was geweldig :-)

Ik wens je een hele fijne pakjesavond, mijn 
nutteloze pakje wil ik graag sturen naar Jennifer,
als je je adres wil mailen, dank je wel.

En oja, het jaar er op kwam de Sint met de auto..

vrijdag 2 december 2016

Blaadjes


De laatste tijd veeg ik heel veel blaadjes,
die op het stoepje liggen bij elkaar en gooi ik ze
in de tuin, het is een eindeloze hoeveelheid..
Steeds als ik denk dat mijn stoepje schoon is,
zie ik alweer nieuwe blaadjes naar beneden dwarrelen,
op weg naar mijn geveegde stoepje.
Mijn werktafel staat voor het raam op de eerste
verdieping, beneden is de keuken, of beter gezegd,
het keukentje, het is een dijkhuisje en de helft
van de keuken ligt in de dijk, en doet dienst als kelder.


Eigenlijk is het hele stoepje vegen onderdeel 
van de dagelijkse strijd tegen het verval,
als je erover nadenkt ben je daar toch een deel van
de dag mee bezig, maar helemaal winnen zal je het nooit.
Ik veeg het stoepje omdat er anders op een geven moment
zoveel blaadjes liggen dat het stoepje glad word,
bovendien loop je alles mee naar binnen, daar moet ik
dan weer vegen zodat het huisje schoon blijft.
Ik ruim op omdat het de kamers anders dichtslibben,
met stapels was, handwerk, papieren en wat dan ook.
Ik doe de was omdat de boel op te frissen, als ik dat
niet zou doen zou ik er op den duur als een
zwerver bij zou lopen, met mottige kleren..


Ik was mijn haar omdat het anders een vettige klittenbos
zou worden, ik verf het omdat ik nog niet 
grijs wil zijn, ik maak lijstjes van alle dingen
die ik nog moet doen, maar er komt altijd weer
een nieuw dingetje bij, de lijst lijkt nooit klaar..
Allemaal in de strijd tegen het verval, terwijl ik dit 
typ zie ik mezelf zitten, met dat haar, vieze kleren
tussen de stapels spullen, onafgestreepte lijstjes
in een stoffig huisje waar de muizen doorheen scharrelen
en wat overgroeid is door takken en overladen met blaadjes :-)


Maar als je zo door de tuin loopt, zie je natuurlijk 
dat ik de strijd nooit ga winnen, alles is bezaaid met
blaadjes, ik heb ze alleen maar verplaatst.
Het is gewoon onmogelijk om alles onder 
controle te hebben, dat gaat gewoon niet..
Er zit zelfs een zekere schoonheid in het verval,
als je het maar wil zien, dus misschien moet ik de
 sommige dingen gewoon op zijn beloop
laten, de controle-teugels wat laten vieren 
en kijken wat er gebeurt, waarschijnlijk 
helemaal niet zoveel bijzonders..


Ik ga zo maar eerst even het stoepje vegen, haha,
en daarna ga ik de boel de boel laten..
(in een keer alle controle loslaten is wat veel gevraagd ;-)

Ik wens je een heel fijn weekend, mocht je 
Sinterklaas vieren, heel veel plezier.
-X-

donderdag 1 december 2016

Breien


Ben gaan breien
Fijne dag
-X-

woensdag 30 november 2016

Nutteloze dingen


In mijn witte kast staan een heleboel doosjes en mandjes
met allerlei kleine nutteloze dingetjes, ik hou van
kleine nutteloze dingetjes..ook al zijn ze van geen enkele
waarde, ik vind het fijn om ze te hebben.
Er zit niet echt een systeem in, de dingetjes in kwestie 
belanden er op een gegeven moment gewoon in 
het ene mandje of het andere doosje..
Laats zag ik ergens op internet een filmpje van een 
meisje wat een mooi ingepakt doosje kreeg, toen ze
het openmaakte zat er een paperclip in, ze was er
echt verrukt van en zichtbaar heel blij..


Zo'n kind was ik ook, wij kregen bijna nooit cadeautjes,
en als we iets kregen, bijvoorbeeld bij Sinterklaas
(het is de tijd van het jaar :-) dan was het iets praktisch,
zoals een pyama of sokken, dat soort dingen.
Dat vond ik best leuk maar wat ik veel leuker vond,
waren de papiertjes, een stukje lint of een sticker,
die op of om het pakje zat, dat bewaarde ik.
In een mandje of een doosje, net als ik nog steeds doe..
Nu leek het mij een leuk idee om een klein pakje
weg te geven met wat nutteloze dingen, bij wijze 
van virtueel je schoen zetten, dat kan je doen hier
onder dit bericht of op Instagram (ik heb het idee
dat er veel mensen geen blogs meer lezen maar
overgestapt zijn naar Instagram, waarschijnlijk
omdat dat veel minder tijd kost, het lijkt er op
dat tijd een schaars goed is geworden)


Verwacht geen groot mooi cadeau, natuurlijk wel iets
meer dan een paperclip, maar ik hoop dat het een brede 
glimlach op je gezicht tovert, net als bij het blije meisje.
Nu kan ik natuurlijk niet bij iedereen iets in haar
schoen doen, ik wou dat ik het kon,
maar wij weten natuurlijk allemaal dat Sinterklaas
volgende week niet naar Spanje vertrekt, maar gewoon
zijn mantel voor een jaar aan de wilgen hangt..
Dus als je zin hebt in een nutteloos maar met liefde
en aandacht samengesteld pakje reageer dan even 
(dat kost echt niet zoveel tijd ;-)

Nb. er zit natuurlijk geen lid van de Little familie in,
stel je voor, die willen niet zomaar ingepakt worden.

Ik wens je een fijne dag
-X-

dinsdag 29 november 2016

Bevroren


Toen ik vanochtend even door het raam keek
om even te kijken naar de lucht en welk weer het was
(dat hoort ook echt bij mijn ochtendritueel) zag ik 
dat op het kanaal voor het huisje een flinterdun 
laagje ijs lag, zo dun dat het geen naam mag hebben,
maar toch, samen met het bevroren gras,
is het toch echt een winters plaatje, wat heerlijk..
Ik las op een nieuwssite dat het de koudste nacht
van deze eeuw was (dat klinkt wel, van de eeuw :-)


Ik moest meteen denken aan de eerste keer dat 
ik schaatste, dat was in Koudekerke in Zeeland,
waar ik woonde als kind en in mijn beleving vroor 
het daar elke winter, maar dat zal wel een
'vroeger was alles beter' herinnering zijn en niet 
de feitelijke waarheid, dat is vaak zo..
Ik had van die houten schaatsen met van die oranje 
stoffen bandjes die je moest strikken om je rubberen
laarzen heen, dat ging natuurlijk helemaal niet omdat 
je handen veel te koud waren om een goede knoop 
te maken, daarom zaten ze altijd veel te los.
We schaatsten dan, of beter gezegd deden we een 
poging, omdat de schaatsen steeds naar de zijkant
van mijn laars schoven, over de slootjes 
tussen de weilanden, wat een mooi beeld, al die
kinderen met hun houten schaatsjes die een beetje
over het ijs liepen met hun rode wangen..


Als we dan later totaal verkleumd en kletsnat van 
het vele vallen naar huis gingen, helemaal vervuld
van dit prachtige avontuur (oh, de pure blijheid over 
dit soort kleine gebeurtenissen, dat is iets wat 
toch wel verloren gaat in de loop der jaren, zo jammer)
kregen we droge kleren en warme chocomel.
Niet van die kant en klare maar met cacao uit zo'n gezellig
pakje, dat mengde je dan met suiker en een beetje water 
tot een papje (wat heel erg lekker was :-) en dan 
de warme melk erop, je kreeg dan een beetje 
klonterige chocomel, dat klinkt niet lekker,
maar dat was het wel, zo troostrijk..

Ik schaats al jaren niet meer, ik ben gewoon 
bang om te vallen maar ik ga straks wel even 
om een pakje cacao en dan fiets ik een rondje om te
genieten van de knisperende heldere kou en als ik dan 
thuiskom, drink ik chocomel met zoete klontjes
en denk ik even aan de slootjes in Zeeland.

Ik wens je een fijne, warme dag
-X-

maandag 28 november 2016

De namiddagvrouw


Nu zeggen ze altijd dat je ochtend- en avond mensen heb,
in beide herken ik me niet, dus ik wil graag een 
derde variant toevoegen, de middagmens, of 
preciezer gezegd; de namiddagvrouw..
Ik ben helemaal niet goed in ochtenden, ik wordt altijd
op dezelfde tijd wakker, uitslapen kan ik helemaal niet,
dat zou fijn zijn als ik dat zou kunnen want het
zou een hapje uit de lange ochtend nemen.
Nee, ik ben altijd om ongeveer half acht wakker,
of ik nu vroeg of laat ga slapen..


Ik kom uit bed, zet koffie en de computer aan, 
het liefst kom ik niemand tegen en in praten heb
ik al helemaal geen zin, vervolgens typ ik (door de week)
mijn blogbericht, gek genoeg is dat het beste tijdstip.
Ik heb wel eens geprobeerd om het in de middag of
avond te typen, maar dan ga ik er veel te veel 
over nadenken en kom ik er helemaal niet uit.
In de ochtend heb ik blijkbaar de juiste wazigheid 
waarbij het fijn schrijven is, maar dat is dan ook
zo ongeveer het enige..
Vervolgens veeg ik het huisje, doe de was,
dat soort dingen, ik kan alleen maar werken als 
er een zekere mate van opgeruimdheid :-) is 
in het huisje, als dat hele ritueel achter de rug 
is ga ik aan het werk, mail beantwoorden,
misschien een opdracht of wat bestellingen inpakken.


Daarna de boodschappen en wat er zoal gedaan moet
worden en dan is het ineens een uur of twee.
Dan begin ik me al stukken beter te voelen, 
het huis is opgeruimd, verplichte zaken gedaan en
begint er een serene rust in het huisje neer te dalen.
De zon (als hij schijnt) komt via het voor-raam 
naar binnen en het licht is prachtig en helder,
en ik voel een soort vrijheid om te doen wat ik wil.
Al mijn tekeningen en vrij werk maak ik altijd
in dit deel van de dag, muziekje aan en werken..


Natuurlijk heeft ook de avond zo zijn eigen charme,
lange warme zomeravonden of zoals nu, vroeg donker
kaarsen aan en vroeg op de bank kruipen maar de middag..
Ja, de middag is mijn deel van de dag en 
daarom wil ik graag de namiddagvrouw een plaats 
geven tussen de ochtend-en avondmensen..

Ik wens je een fijne dag, en ik ben best
benieuwd wat jouw beste dagdeel is, of misschien 
ben je wel altijd op zijn best, dat kan natuurlijk ook :-)
-X-

vrijdag 25 november 2016

Vleugels


Ik wens je een fijn weekend en laat ze groeien
die vleugels :-)

Oh ja, ik maakte voor Liesbeth van Sloppop 
een winterse illustratie voor haar site,
altijd als ik zo'n vraag krijg denk ik, dat kan ik 
helemaal niet joh, maar als ik dan begin heb ik er 
heel veel plezier en gaat het best (zacht bergje, haha)

-X-

donderdag 24 november 2016

Zachte bergen


Nu ik dan toch helemaal in de bergen zit, dacht ik 
ook nog na over de spreekwoordelijke bergen,
die als metafoor staan voor alle dagelijkse 
hindernissen die je moet nemen..
Je beklimt ze natuurlijk niet echt maar in gedachten.
Ik heb er vele, echt de Alpen zijn er niets bij,
elke dag weer opnieuw, grote en kleine..
Sinds ik de cursus mindfulness deed vind ik het 
makkelijker om ze te nemen, dat wel.
Als zich een probleem voordoet, of iets wat ik
ervaar als een mogelijk probleem :-) stel ik mijzelf
de vraag, kan/moet ik dat nu oplossen ?
Als het antwoord nee is (oh opluchting) dan blijf
ik lekker in het dal, genietend van het uitzicht..


Moet ik er wel iets mee, dan doe ik dat direct,
of nadat ik moed verzameld heb, per slot van rekening,
vind ik het, als ik het uitstel, later net zo 
eng/vervelend/spannend.
Meestal blijkt als je gaat klimmen met kloppend hart
vanwege de mogelijke diepe afgronden van de berg
en je angst, het meestal allemaal nogal meevalt.
Wat zeg ik, de meeste bergen blijken boterzacht en helemaal
niet van graniet, ze smelten als je er eenmaal aan begint
en vaak wandel je er (hup) zo overheen..

Enfin, dus nog maar een bergen-zelfmakertje vandaag.
Ik vergat in het patroon nog te zetten dat ik het haakte
met dikke wol en haaknaald no. 5,5 en hoe strakker je 
haakt hoe mooier het bergje blijft hangen.

Ik wens je een fijne dag
-X-

woensdag 23 november 2016

Bergen


Oh, ik hou echt van bergen, om naar te kijken,
niet om overheen te lopen of klauteren, ik ben
een echte "door het dal wandelaar"
Niet in de minste plaats omdat ik hoogtevrees heb,
dat staat mij eigenlijk nooit in de weg omdat we hier
 helemaal geen bergen hebben..
Ik heb wel in de bergen gewandeld, maar dan op brede 
paden en het liefst een hekje als het pad smaller wordt :-)


Lang geleden vond ik eens dat ik het maar eens 
moest proberen; wandelen over een smal pad,
een hoge berg op, dat ging een tijdje goed, ik keek gewoon
de hele tijd naar mijn voeten, maar op een gegeven 
moment keek ik naar beneden en aaah het benam
mij werkelijk de adem, het was prachtig maar ook
echt ontzettend eng, en ik ging zitten tegen de rotswand.
Tegen mijn gezelschap zei ik; ik ga niet meer voor
of achter uit, ik blijf hier, ik kan me niet meer bewegen.
En daar zaten we, ik denk wel 3 uur lang, soms 
deed ik een poging om op te staan maar mijn benen
leken wel van vla en dan ging ik weer zitten..


Tegen de tijd dat het begon te schemeren wist ik dat 
ik boven mezelf uit moest stijgen, op moest staan
en naar beneden wandelen, dat deden we, hand in hand.
Ik schuifelend tegen de rotswand, proberend niet naar
beneden te kijken, en we hebben het gehaald.
Anders zat ik niet hier, maar nog steeds op
die berg, misschien hadden ze dan wel een tentje gebracht
en zo af en toe wat te eten en was ik bekend geworden
als het vrouwtje dat de berg opging en er nooit 
meer afkwam, ook wel grappig (hoewel..)


Dus ja, daarna ben ik nooit meer een berg 
opgelopen, ik kijk wel vanuit het dal, ook prachtig.

Ik wens je veel plezier met het vouwen van jouw 
berg, mocht je ze gaan maken en natuurlijk
een hele fijne dag (veilig in het dal:-)
-X-

dinsdag 22 november 2016

Haken


(Eigenlijk is het me nog steeds niet gelukt 
om wat goede foto's te nemen, deze vond ik nog
op mijn camera, wel maakte ik er gisteren een paar,
van een klein d.i.y projectje, toen het zo 
 ongeveer 10 minuten licht was, haha,
maar die heb ik nog niet bewerkt,
dus die komen morgen..)

Ik wens je een fijne dag.

maandag 21 november 2016

Kleurrijk en een cadeautje.


En zo was het dan weer maandagochtend,
ik beleefde een bijzonder kleurrijk weekend,
ondanks het grijze weer..
Ik had een bijzonder verhelderend gesprek met 
iemand, zo'n gesprek wat je al jaren geleden eens
had moeten voeren en wat veel gedoe en onbegrip 
had gescheeld, maar soms hebben de dingen ruimte
nodig en gebeuren ze pas als de tijd rijp is.
Gisteren hadden we natuurlijk die heerlijke storm,
waarbij het huisje stond te wapperen in de wind,
het kalme kanaal (het lijkt wel een Suske en Wiske titel)
hiervoor veranderende in een kolkende massa,
met zelfs wat golven en het sneeuwde blaadjes
(ze waren dan wel niet wit, maar het is iets :-)
Ik bezocht Flavourites live en sprak met 
verschillende enthousiaste en lieve vrouwen.


Eigenlijk had ik mij voorgenomen wat foto's te 
maken voor mijn blog, maar het is gewoon te donker 
binnen, dus het kwam er niet van, nog een paar
van dit soort donkere dagen en dan zijn mijn 
foto's op en kan ik niet verder bloggen, haha.
Dus ik probeer wat andere oplossingen te vinden voor 
mijn foto schaarste, soms moet je om het probleem,
heen te denken, en zo vond ik deze van vandaag.
Daarnaast is het natuurlijk echt weer voor gezellige
dingen, zoals kleuren, en daarom geef ik vandaag 
een kleurboek weg, mocht je zin hebben om het
te ontvangen laat dan een berichtje achter..
Ik geef het vrijdag weg.

Ik wens je een hele goede week, ik ga op zoek
naar wat licht, om foto's te maken en sowieso
lijkt mij op zoek gaan naar licht(heid) 
altijd een goed idee.
-X-

vrijdag 18 november 2016

Sneeuw


Het is toch niet teveel gevraagd, ik weet niet precies
aan wie of wat, als ik graag zou willen, dat het 
deze winter dan eindelijk een beetje zal sneeuwen.
Dat de lucht urenlang zwaar en grijs is en dat er
dan eindelijk wat kleine vlokjes naar beneden dwarrelen,
eerst zo klein dat je echt goed moet kijken en dat
de vlokken dan langzaam groter worden en 
de wereld witter en stiller, steeds witter en stiller..
Daarna je eerste stappen in de sneeuw, waar niemand
nog liep en oh dat knerpende geluid..
Daar dacht ik aan toen ik de ze sneeuwballen haakte,
heb je ook zin in sneeuw of in deze slinger,
ze zijn heel makkelijk om te maken:
Neem hele pluizige of fluffy wol, haak 3 lossen
Haak dan 12 stokjes, waarbij je je naald steeds 
terugsteekt in de eerste losse, trek het draadje
daarna stevig aan, haak nog een rondje van 
12 stokjes, minder steeds 1 steek in de derde
ronde, zodat je 6 stokjes over houdt.
Vul je sneeuwbal op met wat restjes witte wol,
en rijg met het draadje wat overbleef aan de 
bovenkant van de bal en een naald, 
door de rand heen, trek aan en kant af.
Werk het beginddraadje weg en haak zoveel
sneeuwballen als je nodig hebt, rijg ze aan
een draadje en dat is het, makkelijk toch?

Denk terwijl je dit aan het maken ben aan 
dwarrelende sneeuwvlokken en een witte,
stille wereld, zo maak je er een meditatief moment van,
oh haha, en wie weet, als we dat allemaal doen,
zal het misschien nog wel eens echt gaan sneeuwen,
gewoon voor een dagje, wat zou dat fijn zijn..

Ik wens je een heel goed weekend
-X-

woensdag 16 november 2016

De grijze dagen


Oh oh die grijze grauwe dagen, waarbij je de hele licht
aan moet hebben, waar de lucht maar grijs blijft
en je steeds natregent als je om een boodschapje gaat..
Een tijdje vind ik het wel fijn om mee te somberen
met het humeur van het weer, maar als ik zoals nu
mijn tweede verkoudheid/griepje te pakken heb,
ik was net 4 dagen hersteld van de vorige, begin ik 
het wat minder fijn te vinden om mij over te geven
aan de melancholie van dit jaargetijde..
Dus ik slik vitamines, doe het rustig aan, handwerk wat,
bestudeer de buienradar op zoek naar gaten in 
de bewolking, eet fruit, alles in de hoop 
wat lichtheid en energie te vinden om deze
periode door te komen..


En oja, ik vouw bootjes, schilder de zee op elk kaartje
waar om gevraagd is, zodat ieder zijn eigen oceaan 
ontvangt om op rond te dobberen.
Ik wil iedereen hartelijk bedanken voor alle post die 
ik al ontving, al die lieve kaartjes en attenties, dat 
waardeer ik bijzonder, heel bijzonder, het maakt de 
abstracte online contacten soort van echt..
Ik doe mijn best om alle bootjes en roze schoenen
zo snel mogelijk op te sturen, maar daarbij moet ik soms
de verleiding, om als een beer in een winterslaap te 
vallen en pas weer in april wakker te worden, weerstaan..
Dus mocht het iets langer duren of als er hier ineens
geen bericht verschijnt ben ik toch in slaap gevallen..

Ik wens je een fijne dag
-X-

dinsdag 15 november 2016

Wol


Nu heb ik me helemaal verslapen, ik bleef vannacht
maar woelen, deken eraf, deken erbij, linkerzij,
rechterzij maar wat ik ook probeerde..
Misschien heeft het toch te maken met die onzichtbare 
supermaan die zijn invloed had..je weet het niet..
Dus ik viel uiteindelijk in slaap en werd veel te laat
wakker, beetje suffig en uit mijn doen, dus ook het 
hele blogritueel is ietwat verstoord.
Aangezien ik mij voorgenomen heb (haha, echt waar)
om de dingen te nemen zoals ze komen, hoort daar
ook zo'n lala blogbericht bij, met een foto die er helemaal
 niet bij past (de boog kan niet altijd gespannen staan..)
Ik rommel gewoon een beetje de dag door
en vanavond ga ik vroeg onder de wol
ha, toch nog een verband gevonden tussen 
de foto, genomen in Frankrijk, en de tekst.

Ik wens je een zonnige dag ondanks het grauwe weer
-X-